کتاب خلع شدگان

اثر اورسلا کی.لوگوین از انتشارات نشر چشمه - مترجم: حامد کاظمی-داستان پاد آرمان شهر

خلع‌شدگان داستانی است علمی‌تخیلی، یا دست‌کم در ظاهر چنین برمی‌آید؛ اما رویهٔ نخست آن را که کنار بزنیم، با کندوکاو شگفت‌انگیز پرسشی روبه‌رو می‌شویم که از قرن نوزدهم به بعد سرنوشت انسان را رقم زده: چگونه می‌توان جامعه‌ای آرمانی ساخت که نه از فقر و ستم در آن خبری باشد، نه از سرکوب سیاسی حکومت‌های توتالیتر.
داستان در روایتی مجذوب‌کننده به این جدال فکری در رو قرن اخیر تجسمی روایی می‌بخشد: سه مجمع کیهایی، اوراس مظهر زمین که نظام سرمایه‌داری بر آن حاکم است، توو نماد مردی که هشت قرن قبل دست به انقلاب سوسیالیستی زدند ولی به ساختار متمرکز دولت رسیدند، و آنارس نماد جامعهٔ آنارشیستی که صدوپنجاه‌سال قبل در اقدام انقلابیونی برپاشد که هم از اوراس بیزار بودند و هم از توو، و در کهکشانی دوردست سیارهٔ خود را ساختند با نوعی برابری همگانی در جنبه‌های گوناگون زندگی.
در این تعارض سرنوشت بشر درمانده از فقر و نابرابری سرمایه‌داری، سرکوب سیاسی دولت توتالیتر کمونیستی و آینده‌ای که در آن آزادی سر ستیز با برابری نداشته باشد به روایت کشیده می‌شود.


خرید کتاب خلع شدگان
جستجوی کتاب خلع شدگان در گودریدز

معرفی کتاب خلع شدگان از نگاه کاربران
طبیعت انسانی تمایل دارد نسبت به آنتروپی، بلکه بوروکراسی، متمرکز شود. از نظرسنجی تان ممکن است بیشتر بر Anarres و کمتر در Urras تمرکز کنم، چون بخش های Anarrian که بیشتر من را علاقه مند می کردند، تلاش برای حفظ (ایجاد یک بخش آسان) Anarcho- جامعه سندیکالیستی در طی مدت زمان طولانی. برای Urras، من فکر کردم که Urras به وضوح نقاشی شده است و از بحث و جدل اجتناب می کند، هرچند که در مورد کلاس ها و جنگ، وظیفه و مالکیت، و جنس آن، چیزهایی بسیار اشاره کرده است. توجه: بقیه این بررسی به دلیل تغییرات اخیر در سیاست و اجرای قانون Goodreads حذف شده است. شما می توانید بخوانید چرا من به این تصمیم در اینجا آمده ام. در عین حال، شما می توانید تمام بررسی را در Smorgasbook بخوانید

مشاهده لینک اصلی
خیلی خوب. شاید وقتی نوبت به پیدا کردن یک وقت آزاد می رسد، بازنگری می کنم.

مشاهده لینک اصلی
@ او قدرت شما را دارد از کجا او کجاست؟ نه از مقامات مجرب، هیچی وجود ندارد نه از برکت فکری، او هیچ چیز ندارد او آن را از بدبختی ذاتی متوسط ​​ذهن انسان می گیرد. افکار عمومی! این ساختار قدرت است که بخشی از آن است و می داند که چگونه از آن استفاده کند. @ من تصمیم گرفتم که این یک نظر درست باشد، بلکه یک نظر کوتاه و متمرکز است. Dispossessed یکی از آن کتاب هایی است که نباید خودتان را در داستان نابود کنید ، اما شما خودتان را در افکار خود قرار دهید. هدف این کتاب این است که شما فکر کنید، زیرا این کتاب یک تجربه است. Ursula K. Le Guin می خواست یک دیستوپی بنویسد. اما او تصمیم گرفت تا این کار را در صورت عدم وجود هر شکل برتر حکومت، انجام دهد، که اگر حضور داشته باشد، ظاهرا سرکوبگر / سوءاستفاده بود. به عنوان یک عاشق سبک ژنتیکی، من ایده ی Le Guins را به ویژه تحریک می کنم، زیرا به شدت شرایطی را در تقریبا هر رمان دودویی پیدا می کند و بدون آن یک رژیم توتالیتر به هیچ وجه ناتوان نخواهد بود، اما کاملا قادر به زنده ماندن نیست، و این عادت است. هنگامی که مردم به نحو موثری اطاعت می کنند، عمدتا به این دلیل که اطاعت به عادت تبدیل شده است؛ به طوری که هیچ کس متوجه نمی شود که آنها بعد از همه، اطاعت می کنند. بنابراین این چیزی است که لو گین تصور می کند: اجازه می دهد جامعه ای را که هیچ قانون، هیچ مذهبی ندارد وجود داشته باشد، و در این صورت تحویل مردم از یک آرزوی صمیمانه و عمیق ریشه دار برای زندگی کردن به این شکل، به نفع درخواست های اجتماعی (درخواست ها، دستورات هرگز ) به نیازهای خودشان. و در عین حال دقیقتر است که @ society @ هرگز واقعا به عنوان یک چیز واقعی تصدیق نمیشود، زیرا برای حکومت درست نیست؛ این افراد خود را به عنوان آنارشیست توصیف میکنند. چگونه کسی فکر می کند که با آن شورش کند؟ چیزی که در مورد Dispossessed دچار اختلال است دقیقا همین است. هر کس فکر می کند که آنها فقط کاری را که می خواهند انجام می دهند، وقتی که آنها را لطفا، چگونه آنها را لطفا. در این صورت، به صورتی که همه چیز بسیار شبیه به جهان جدید شگفت انگیز هوکسلی (یکی از رمانهای مورد علاقه من در تمام دوران) تنها در شرایط معکوس است. من اصلی، مشکل بزرگ با The Dispossessed آن است که آن را اغلب به عنوان یک کتاب نظری ، یا مانند مقالات، بیش از یک اثر داستانی. بیش از حد طولانی و طولانی توصیفی از آثار - توصیف ایده ها، البته و خیلی کم در مورد آنچه که این همه به معنای عملی است. من دوست دارم ببینم که چگونه ایده ها جوانه می زنند، نه تنها به آنها می گویند که چگونه. به این معنا، من لو گینس را دوست داشتم، اما من موافق نیستم که چطور تصمیم گرفتم این کتاب را بنویسم، به همین دلیل از آن لذت نمی برم همانطور که می توانم داشته باشم. آن را کمی دلهره آور، من اعتراف می کنم. اما واقعا شانس بود.

مشاهده لینک اصلی
این سخنرانی در مصاحبههای تلویزیونی، هوگو، سحابی، لوسوس، فانتزی جهانی و جوایز ملی را به دست آورد و تقریبا هر یک از دوستان خوبم که خواندن آن را داشتند، با امتیاز 4 یا 5 ستاره برچسب گذاری شده است. بنابراین به وضوح، مشکل اینجاست که من با این موضوع مخالف هستم، زیرا واقعا از این کتاب متنفر بودم - و این دلیل نیست که این کتاب تاریخی یا سالم است، زیرا دوران جنگ سرد این کتاب به طور کامل به یک مخاطب مدرن با توجه به وضعیت فعلی روسیه-ایالات متحده روابط من آن را دو ستاره می دهم، زیرا من از ایده های بزرگ لو گین قدردانی می کنم. چشم انداز @ culiteurssearching @ Urras - با زیرمجموعه برای سرمایهداران A-Io (ایالات متحده) و دولت مستبد از Thu (روسیه) - و انحلال آنارشیست outright Anarres بود پایه جامد و جالب برای کتاب. اما ویژگی های ضعیف، نوشتن بی نظیر، داستان سرایی بی نظیر غیر خطی، فقدان عمل و ناامید کردن پایان دادن به همه، برای یک تجربه خواندن بسیار دشوار و ناخوشایند به من اضافه شده است. برای پرداختن به این نکات به طور خاص (اسپویلرهای خفیف ممکن است به دنبال داشته باشند): - تنها یک شخصیت، Shevek است که بیشتر از یک بعدی است. بقیه داستان را به صورت مورد نیاز پر می کند - بوروکرات فاسد، دوست رادیکال، شریک عاشقانه و غیره. همانطور که برای شویک به همان اندازه شگفت انگیز است که او به نادیده گرفتن است. و بعد از اینکه Anarres را برای A-Io ترک می کند، معنی ندارد. او چندین دهه طول می کشد تا دوستان خود را برای دیدن فساد در جهان آنارشیست خود را. او به طور قاطعانه از آنچه که در اطراف اوست، برای کسی که در چیزی به اندازه فیزیک نظری به کار رفته است، نادیده گرفته می شود. این نوشتار در سراسر کل رمان شبیه بود و ریتم ندارد. لیست های خسته کننده، بخش های طولانی از گفتمان درباره نقص های مختلف در جوامع ناقص مختلف و اختراع واژه های غیر ضروری وجود دارد - هرچند من به توالت می دهم، خنده دار است خنده دار است، اگر هیچ چیز دیگری نیست. - یکی دیگر از جنبه داستان داستان که با من موافق بود فصل های متناوب بود، جایی که یک فصل می تواند یک فریبنده به Anarres باشد، و فصل بعدی جاری در Urras. من این را کمتر درک می کنم اگر در Anarres اتفاقات جالبی یا قابل توجهی اتفاق افتاد - چه اتفاقی می افتاد که می توانستم به راحتی در فصل های جاری روزمره کارهای روزمره انجام شود، که می توانست رمان را بسیار کوتاه کرده و احتمالا لذت بردن از آن را داشته باشد. در کل رمان یک صحنه عمل وجود دارد، و اگر شما شامل پیامدهای بعدی، شاید ده صفحه به کل آن صرف شود. دو صحنه دیگر نیز وجود داشت که مناقشات تا حدودی پررنگ بود. من هر کتابی را که میخواهم بخوانم مانند «بازیهای گرسنگی» گشتم اما نیازی به طرح بیشتر از این ندارم، مخصوصا اگر انتظار داشته باشید که از طریق اطلاعات بیپایان در دیستپوینت های خیالی خود نشستن داشته باشید. این کتاب درست قبل از یکی دیگر از صحنه های عمل - یا حداقل یک صحنه با بالقوه بالقوه برای درگیری - که لو گین یا نمی دانستند چگونه از او می نویسند یا نمی خواستند بر روی یک اندام بیفتند و موضع بگیرند، که من آن را می بینم هرچیزی که از دست من برمیآید، احساس کلی من که پس از خواندن این کتاب باقی مانده بود این بود که سرمايه داری بکشد، آنارشیسم به روشهای مختلف بکار میرود و اميد تنها به دروغ در بیگانگان خیرخواه است. این امر می تواند بهبود یابد، اگر پایان دادن به رمان یک فصل بیشتر ادامه یابد، اما معلوم شد. من می توانستم ادامه دهم، اما معتقدم نظر من در حال حاضر بیش از روشن است. من شما را با یک نقل قول از این کتاب ترک می کنم که خلاصه آن را در مورد خواندن آن احساس می کنم: او سعی کرد متن اقتصاد ابتدایی را بخواند؛ آن را خسته از استقامت گذشته، آن را مانند گوش دادن به کسی که به طور یکپارچه به حساب آوردن یک رویا طولانی و احمقانه است. دوستان جودو، در تمام جدی، به من بگویید که من از دست رفته منجر به شما را به این نرخ بسیار بالا است. من احساس می کنم که من تنها کسی هستم که امپراطوران را در اینجا می بینم.

مشاهده لینک اصلی
شویک فکر می کند که تکمیل کارکرد زمان است. جستجو برای لذت بردن دایره ای، تکراری و غیرمستقیم است. تنوع تماشاگر، شکارچی هیجان، از نظر جنس مخالف همیشه در همان محل به پایان می رسد. پایان دارد به پایان می رسد و باید شروع شود. این یک سفر نیست و بازگشت است، اما یک چرخه بسته، یک اتاق قفل شده، یک سلول است. خارج از اتاق قفل شده چشم انداز زمان است، که در آن روح ممکن است با موفقیت و شجاعت، جاده های شکننده، موقت، غیر ممکن را ساخته و شهرها وفاداری: منظره ای است که توسط انسان ها ساکن است. تا زمانی که یک عمل در چشم انداز گذشته و آینده رخ ندهد که این یک عمل انسان است. وفاداری، که تداوم گذشته و آینده را تایید می کند، زمان اتصال به یک کل، ریشه قدرت انسان است؛ خوب نیست که بدون آن انجام شود.\nوقتی به چیزهای زیادی در زندگی می نگرم، شخصیت خودخواهانه و غیر عملی است و ادبیات استثنا نیست. آن کتاب کافی نیست که در شایستگی خود ارزشمند باشد، هر کدام از ویژگی های پروسس، طرح، قطعه ای از واقعیت و داستان که به قضاوت من می آید. برای من قضاوت خواهم کرد، اما بیشتر از آن، من هر گاه قطعه ای را که می خواهم انجام خواهم داد، سرقت خواهم کرد. بیش از آن، من رشته ای از کلمات خودم را ساختم و ساختار استاندارد را ساختم، آنها را تحت این کلمه ی اصطلاحات رایج قرار دادم و به آنها اجازه دادم که در بزرگترین فن آوری انجمن قرار بگیرند. به سادگی، قدردانی دیگر کافی نیست، اگر هیچ جایی برای ایجاد آن وجود نداشته باشد. مفهوم بسیار پایدار، آیا این است؟ برای به دست آوردن کار به ظاهر کامل و به زور آن را به اشکال عجیب و غریب و ذهنی، ناراضی با نشستن و اجازه دادن به عبارت ساده این است که من از کتاب فکر کردم ... برای تجربه کامل از خواندن آن صحبت می کنند. برای بی اعتمادی به میانبرهای کلمات، داستان عجیب و غریب، Ursula K. Le Guin، همه آن ویژگیهای اصطلاحی کلیدی که ابتدا به من توجه کردند، توجه به کارهایی را که توجه من را جلب کرده بودند، از دست دادم؟ این چیست؟ توجه من به خودی خود، یکی از آنهایی است که از ناسازگاری با مؤسسات، ایدئولوژیها بیزار است و هیچ امیدی برای یافتن پناهندگی در قالب یکبار آماده به کار ندارد، هر چیزی که تغییر و لغزش و جهش با آن را ندارد هر ثانیه دوم، فصل، نسل؟ دقیقا این، واقعا. زیرا من موجودی است که در زمان و بی نهایت آن محدود شده است، پیشرفت چرخه ای آن، وب پیچیده ای است که واقعیت ها به صورت انتزاعی به وسیله روش علمی هدایت می شوند، اما بسیاری از مردم دوست دارند به غیر از آن باور داشته باشند. فردی که با مسائل تصادفی و نتیجه، به راحتی توسط هر بخش از رسانه ای که علم را به عنوان زیبایی به عنوان هنر در نظر می گیرد، برنده خواهد شد. یک موضوع ساده، فکر می کنم، اما همچنین دروغ ساده سازی، فریب آمیز خنده دار، اگر کسی نمونه هایی از رسانه های موفق را ذکر نکرده است. کوه سحر، توسط توماس مان. آثار پینچون. دیگران نمیتوانند به خاطر گسستگی خاطرات محدود خود، اندیشه ای جذاب و ترسناک به خودی خود، برای اینکه چقدر ارزش نظرات خودم را حفظ می کنند، زمانی که حتی نمی توانم تمام پارامترهای آن را در محدوده بازیابی لحظه ای نگه دارم برای همیشه لطفا برای و این یکی، آن چیزی که من را مجبور کرد تا تعریف خود را از آنچه که من دوست دارم، گسترش دهم و پیچیده تر کنم، همانگونه که نشان می دهد تفاوت در عمق پیچیدگی بین آن و کارهای قبلی است. آزمایش واقعی فکر، زمانی که به دروغ ساده سازی، واقعا. برای این کتاب تلاش برای رسیدن به واقعیت از طریق بمباران از ایده ها، و یا خطوط بافت همبند بین شاخه های دانش به نقطه ای از غرور بی معنی و رد ترس است. در عوض، ظرافت ساده یک اثبات ریاضی، که در شرایط فیزیولوژیکی و نگرانی مضاعف قرار دارد، فاکتور فوری پیشروی را با کشمکش گسترده ای از تاریخ در پشت آن، بر روی یک کشتی از ثابت های ساخته شده توسط مرده در امید به زندگی. پاسخ؟ Youd شانس بیشتری برای پیدا کردن حقیقت تثبیت شده در اصل عدم قطعیت دارند، جایی که تغییر به معنای پایان نیست، بلکه یکسان است. یک قضیه که، علیرغم واقعیت غیر قابل انکار آن، هنوز کل جامعه علمی را به بحران موجودی جمعی هدایت نکرده است، اما هنوز نیز آگاهی عمومی را به تحقق نیاورده است که در جستجوی یک زندگی در یک برچسب، بی اهمیتیت ذاتی وجود دارد. البته، برچسب هایی که به لحاظ ذاتی با توجه به جریان بی وقفه گره خورده اند و هرج و مرج ناشی از چنین مفهومی، احتمالا بهتر عمل می کنند. اما واقعیت این موضوع باقی می ماند که با هر نوع جدیدی، هر حرکت پیشروانه ای از دانش و بینش، از یک کودک در یک طرف جهان، که در یک غار نقاشی غرق در برخی از هزاران سال گذشته ناشناخته، به یک کودک دیگر درک می کند شلیک سریع از اینترنت سریع تر از سازندگان آن، برچسب ها بیش از یک دستورالعمل نیستند. به راحتی نصب شده، به راحتی دور انداخته می شود، به آسانی شکست ...

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب خلع شدگان


 کتاب آخرین انسان
 کتاب اتحاد سیاه دلان
 کتاب مترو 2034
 کتاب پیانوی خودنواز
 کتاب لانه گریورها (دونده هزارتو)
 کتاب ساکن برج بلند